Bri aan de Bosporus

Koeweit V

Bijna twee weken terug. De eerste dagen nog een beetje zoekende, maar met het stijgen van het kwik verbetert ook mijn humeur. Zo vreselijk is het nou ook weer niet om terug te zijn in het land van het varkensvlees. Ook fijn dat ik weer gewoon overdag mag eten op straat: zo’n Ramadan is niet erg praktisch voor niet-moslims. Vooral niet als het tegen de 50 graden loopt, want ja, als ze je betrappen op eten of drinken in het openbaar verdwijn je voor de rest van de maand in de gevangenis (om nog maar niet te spreken over de boete die erbovenop komt). En ik heb horen zeggen dat dat toch niet echt een pretje is in de Golf, ondanks alle pracht en praal.

Vijf maanden in Koeweit: een eerste kennismaking met een fascinerend land. Echt begrijpen doe ik het nog niet, daarvoor is nog minstens een half leven extra nodig, maar het begin is er. Koeweit is een plaats waar aan de ene kant alles kan en alles mogelijk is (in het geval van de Westerse expat), maar ook een plaats waar je uitgebuit en mishandeld kunt worden (in het geval van de arbeiders van het subcontinent). De Koeweitis die ik heb ontmoet staan in schril contrast tot de Koeweitis die ik ken uit de media: Koeweitis die kindermeisjes en schoonmaaksters verkrachten en mishandelen en Koeweitis die schieten op Indiërs ‘omdat er geen alternatief doelwit aanwezig was’. Het percentage gekken lijkt hier net iets hoger te liggen dan het wereldwijde gemiddelde, zeg maar.

Er is hier een hele sociale hiërarchie, waarbij Koeweitis bovenaan staan, gevolgd door andere Golf Arabieren, Amerikanen en andere Europeanen. Onderaan de ladder staan – verbazingwekkend genoeg – niet-Golf Arabieren (in de Golf geen pan-Arabisme) en Aziaten, zoals Indiërs, Pakistanis en Filipinos. De laatste groepen worden soms behandeld alsof ze niet menselijk zijn, zoals bijvoorbeeld blijkt uit het bovenstaande schietincident. De luxe waarin Westerlingen hier kunnen leven staat in schril contrast met de armoede van de ongeschoolde Indiërs, die een hongerloontje verdienen en in speciale kampen wonen. Een realiteit waar je in de gouden kooi van de ambassade vooral over hoort praten, maar waar je nauwelijks mee geconfronteerd zult worden.

De afgelopen maanden heb ik veel vragen gekregen over vrouwen in Koeweit en het leven als vrouw in Koeweit. Ter afsluiting van deze blog wil ik daar nog wel een aantal woorden over zeggen. Laat ik beginnen met zeggen dat vrouwen in Koeweit het zo slecht nog niet hebben, vooral vergeleken met de buurlanden. Dit is Koeweit en niet Saoedi-Arabië, dus vrouwen mogen gewoon autorijden. Ook hoeven ze niet verplicht een hoofddoek te dragen, en niet alle Koeweitse vrouwen doen dit dan ook. Koeweitse vrouwen stoppen niet perse met werken als ze trouwen (in tegendeel, al hun inkomsten zijn voor henzelf, de man wordt geacht het gezin te onderhouden, dus van haar loon kan de vrouw ongegeneerd shoppen) en kunnen de meeste beroepen uitoefenen. Zo bestaan er bijvoorbeeld vrouwelijke parlementariërs. Desalniettemin valt er nog veel te verbeteren, van complete gelijkheid is helaas nog geen sprake. Zo zijn er bijvoorbeeld nog geen vrouwelijke rechters en kunnen Koeweitse vrouwen die trouwen met een niet-Koeweitse man de Koeweitse nationaliteit niet doorgeven aan hun kinderen.

Op de vraag ‘wie onderdrukt wie’ is echter geen gemakkelijk antwoord te geven. Hoewel de man en de vrouw in theorie niet gelijk zijn is er ook de praktijk. Moeders wil is wet. Uitgaan met een jongeman is op zijn kosten, soms ook als het om een gewone vriend gaat. Meisjes ophalen en thuisbrengen is vanzelfsprekend. Een hoffelijkheid die voor de Nederlandse mannen niet altijd vanzelfsprekend meer is ;) En je hoeft maar ‘please?’ te zeggen en lief te glimlachen, en je krijgt als vrouw hier alles voor elkaar. Zo stonden Tatiana en ik al eens op het hoogste punt van Koeweit in de Alhamra toren, eigenlijk verboden voor gewone stervelingen/mensen die niet in de toren wonen.  

Als Westerse vrouw is het geen enkel probleem om in Koeweit te wonen en werken. Ik heb mij nergens in de Arabische wereld veiliger en prettiger gevoeld dan in de Golf. Mannen kijken, maar laten je over het algemeen met rust, vooral als je op pad bent met een andere man. Zo ben ik tijdens het WK regelmatig naar een café gegaan om voetbal te kijken, maar zelfs als een van de enige meisjes (!!) werd ik nauwelijks aangesproken, laat staan lastig gevallen. Terwijl ik het toch helemaal niet erg gevonden had als een rijke oliesjeik mij mee uit gevraagd had :P Over date-verzoeken niets te klagen, maar die sjeik zat er helaas niet bij :P

Reacties

Reacties

stefanie

xxxx

Guido

Leuk en duidelijk verhaal.

Xanda Spronk

Duidelijk verhaal. Wat is er te doen voor expatvrouwen als je niet werkt? In welke sectoren zijn er mogelijkheden om te werken en is er bijvoorbeeld vrijwilligerswerk?
Wat doen mensen er in hun vrije tijd?

Brigitte

Hoi Xandra,

Ik heb eigenlijk geen idee wat expatvrouwen de hele dag doen, behalve winkelen en aan het strand liggen. Een echte vrijwilligerscultuur kent Koeweit niet, maar er zijn misschien wel mogelijkheden bij organisaties als het Aware Center, dat zich inzet voor verbeterde relaties tussen oost en west. Wat voor werk je er zou kunnen doen hangt af van je achtergrond, opleiding en ervaring. Wat betreft vrije tijd: winkelen, winkelen en nog meer winkelen. Er zijn bioscopen (met gecensureerde films, dat wel), sportscholen, stranden, culturele activiteiten met muziek etc.). Vervelen hoef je je dus niet. Overweeg je naar Koeweit te vertrekken?

Xandra

Misschien kan mijn echtgenoot daar een baan krijgen. Ik wil echt iets zinnigs doen, winkelen is even leuk maar dat houdt bij mij wel gauw op. Ik ben maatschappelijkwerker en coach.
Ik zal dat Aware Center eens gaan bekijken, bedankt voor de tip. Is er een Nederlandse of internationale club?

Brigitte

Heb je een bachelor's degree en spreek je vloeiend Engels? Misschien kun je dan wel op een internationale school oid aan de slag. Maar zonder een economische of technische opleiding of vloeiende beheersing van het Arabisch is het niet eenvoudig om iets te vinden, zeker als je je bedenkt dat een Europeaan al snel het viervoudige verdiend van een Indier, die bovendien niet klaagt over mensenrechten ed.

Er is voor zover ik weet geen Nederlandse club, omdat er maar een handjevol Nederlanders in Koeweit woont. Wel organiseert de ambassade af en toe een borrel, waar ook expatvrouwen op af komen. Internationale clubs zijn er genoeg, het merendeel van de inwoners van Koeweit is niet-Koeweiti.

GIO

Hoi Brigitte een onderwerp waar ik jaren lang aan denk ..ik heb wel een uitgebreid technische achtergrond en spreek vloeiende Arabisch(schrijven en lezen) heb/kun jij mischien een organisatie waar ik voor info terecht kan?

Alvast bedankt

@xandra is het daar gelukt?

Groetjes

Brigitte

Hoi Gio,

Wat voor informatie zou je willen krijgen? Dan is het ook wat makkelijker voor mij om je door te verwijzen naar een bepaalde organisatie oid. En misschien kan ik je ook wel een beetje op weg helpen.

Ik ben ook heel benieuwd of je nu in Koeweit zit, Xandra!

Xandra

Nee ik zit er niet, toch leuk hoe dit verhaal weer verder gaat. Ik blijf geïnteresseerd en dit volgen

Brigitte

Ook geen plannen meer in die richting?

Ik wil nog steeds heel graag terug naar de Golf, maar ga eerst nog even een omweg via de oosterburen doen. Vanaf volgende maand, dus dan wordt mijn weblog ook weer actief.

Gio

Hoi Brigitte

Ik zou graag willen weten waar ik te recht kan voor het zoeken van een baan(organisaties) en wat de eisen zijn etc
Top dat is heel aardig van u .

Alvast bedankt

Groetjes

Brigitte

Hoi Gio,

Waar je het beste een baan kunt zoeken ligt helemaal aan je eigen vakgebied, denk ik. Wil je bijvoorbeeld door een Nederlands bedrijf worden uitgezonden of wil je voor een Koeweits bedrijf gaan werken? Een goed startpunt voor mij was bayt.com, de grootste banensite van het Midden-Oosten. Daar staan zoveel functies op dat het dan vanzelf wel wat duidelijker wordt wat de precieze eisen zijn in je eigen werkveld.

Gio

Hoi Brigitte,

ik wil graag voor een kuwaits bedrijf werken . oke bedankt ik ga op de site kijken ..

en ben je al in Midden-oosten?

Groetjes

Brigitte

In dat geval zou ik zeker bayt.com gebruiken. Hoewel het lastiger is om op afstand iets te vinden dan wanneer je ter plaatse bent is het zeker niet onmogelijk.

Ik verhuis zelf volgende maand naar Hamburg, dus voorlopig even geen Midden-Oosten voor mij. Daarna hopelijk weer!

mona

Hallo iedereen, mijn namen zijn Mona Luis, ik ben hier om te getuigen van een geweldige spellaster, genaamd Dr.Ojie, die me heeft geholpen om HERPES SIMPLEX VIRUS te genezen. Ik was in 2015 geïnfecteerd met HERPES SIMPLEX VIRUS, ik zocht naar een oplossing om alleen ziek te worden voor ziekte in zoveel ziekenhuizen en kruidenhuis voor genezing, maar er was geen oplossing, dus ik was aan het denken hoe ik vrij moet zijn, dat was nu allemaal Mijn gedachten dag en nacht als ik een oplossing kan krijgen zodat mijn lichaam goed kan zijn. Dus op een dag ging ik online op het internet om meer te weten te komen over het Herpes Simplex Virus. Ik kwam tegenover een recensie van een heel jong meisje dat ze haar Herpes Simplex Virus kreeg door een grote spellaster genoemd DrOjie. En ze ging ook zo ver om het e-mailadres en het telefoonnummer van Dr.Ojie te laten vallen en iedereen te adviseren om contact op te nemen met Dr.Ojie voor elke vorm van hulp. Dus ik heb geprobeerd door hem te contacteren via zijn email en mijn probleem aan hem te leggen. Hij vertelde me alles wat ik moest doen en gaf me ook enkele instructies, die ik goed heb gevolgd. Voordat ik wist wat er gebeurde binnen drie weken gebeurde de HERPES SIMPLEX VIRUS die in mijn lichaam was verdwenen, contact op met hem via email: ojieherbalcuretempleofsolution@gmail.com, whatsapp of bel zijn telefoonnummer + 2348074609849

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!